Kategorie

    • jakubnowak15
    • 5.05.2020
     

    Rozprawka na temat: "Czy czyny i słowa mówią wiele o naturze człowieka?" Rozważ problem i uzasadnij swoje zdanie, odwołując się do podanego fragmentu „Makbeta” Wiliama Szekspira, do całości utworu oraz do innego tekstu kultury. Twoja praca musi liczyć co najmniej 250 słów.

    William Szekspir Makbet, akt II, scena 1 (fragment)
    Co to jest?... Sztylet?... O tutaj, przede mną...
    Zwrócony w moją stronę rękojeścią...
    Niech się przekonam...
    (Próbuje chwycić to, co widzi...)
    Wymyka się dłoni...
    Ale nie oczom, bo dalej go widzę. –
    Czy to możliwe zdradliwy fantomie,
    Byś był dostępny jedynie wzrokowi,
    A dotykowi już nie? Czy więc aby
    Nie jesteś tylko zwykłym urojeniem,
    Tworem gorączki mojego umysłu?
    Widzę cię dalej...
    (wyjmuje sztylet)
    ...i to tak wyraźnie
    Jak ten tu oto, który trzymam w dłoni.
    Jesteś tym właśnie, czym mam się posłużyć,
    I pokazujesz mi kierunek, w którym
    Też miałem zaraz podążyć. – Mój wzrok
    Przy innych jest albo głuptakiem,
    Albo przeciwnie: prawdziwym geniuszem. –
    Dalej cię widzę... a na twoim ostrzu
    I rękojeści wszędzie ślady krwi,
    Których poprzednio nie było. – Nieprawda,
    Nie ma niczego takiego. Tę krew
    Domalowują tylko moje myśli. –
    Po naszej stronie globu wszystko teraz
    Jest jakby martwe i pod całun snu
    Cichcem wślizgują się złowrogie zmory;
    Nieczysta Siła odprawia swój sabat,
    Bladej Hekacie składając ofiary;
    I wyją wilki, budziciele Mordu,
    Który się zrywa na ten zew i głodny
    Rusza na żer jak upiór, i podchodzi
    Chyłkiem ofiarę. – Niezgłębiona ziemio,
    Nie bacz na moje kroki, nie nasłuchuj,
    Dokąd zmierzają, bo jeszcze kamienie
    Gotowe wydać mnie i cała ich groza
    Tej chwili pryśnie, a wraz z nią i reszta. –
    Gadam i gadam, a on ciągle żyje.
    Mową go przecież nigdy nie zabiję.
    (Słychać dzwonek.)
    Oho! Ten dzwonek to znak, że już czas
    Iść mi do ciebie, a tobie, Duncanie:
    Do Nieba albo Piekła. – Niech się stanie.

    I. Wstęp:
    - parę ogólnych zdań na temat problemu zawartego w temacie, tj. ludzkich czynów i słów oraz ich związku z natura, charakterem, postawą człowieka
    - teza lub hipoteza
    II. Argumentacja zgodna z postawioną tezą:
    1. Analiza fragmentu:
    Makbet i droga do zbrodni:
    - walka Makbeta z samym sobą przed morderstwem Duncana
    - o czym myśli Makbet? Jakie ma wątpliwości? Jak się zachowuje?
    - sztylet – symboliczny rekwizyt, motyw krwi
    - przywołanie postaci Hekate
    - Wniosek: odpowiedź na pytanie postawione w temacie
    2. Odwołanie do całości „Makbeta”:
    - np. do sceny uczty, na której Makbet widzi ducha Banka – co mówi i robi bohater i jaki to ma związek z jego naturą – zgodnie z tezą
    - np. zwidy Lady Makbet – widzi na swych dłoniach krew, której nie ma – co mówi i robi bohaterka i jaki to ma związek z jej naturą – zgodnie z tezą
    3. Odwołanie do innego tekstu kultury, np. innej książki, do filmu, obrazu, itp.
    - co mówi i robi bohater i jaki to ma związek z jego naturą – zgodnie z tezą
    III. Wnioski/podsumowanie pracy
    - podsumowując, musisz się odnieść do każdego z przywołanych bohaterów
    - potwierdzenie tezy lub jej sformułowanie, jeśli zaczynałeś od hipotezy
    - twoje własne refleksje w związku z tematem/tezą

 

Korzystanie z Witryny oznacza zgodę na wykorzystywanie plików cookies. Możesz zablokować cookies zmieniając ustawienia w Twojej przeglądarce.