opisuje kobietę idealną: długie blond włosy, przepiękne oczy (zastosowanie hiperboli przy opisie). Opisuje kobietę jak coś boskiego. Jej osoba jest zagadkowa, trudno powiedzieć co sobą wyraża. Autor mówi o swym uczuciu które jest w jego „piersiach pożarem” zapewne ma tu na myśli namiętność która mimo upływu czasu pozostaje. Laura jest traktowana jako żywa, wyjątkowo piękna, ale ziemska kobieta. Petrarka nie nadaje jej cech boskich, mistycznych, nie stawia ponad innymi ludźmi, nie obdarza nadzwyczajnymi właściwościami. Poeta opisuje natomiast zachwyt podmiotu lirycznego uroda i wdziękiem bohaterki. Daje żywy przekonujący obraz fascynacji .